IndeksCalendarFAQSzukajUżytkownicyGrupyRejestracjaZaloguj

Share | 
 

 Asgore

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
AutorWiadomość
Asgore
Bywalec
avatar

HP : 100
Poziom duszy : 11
Doświadczenie : 0
LOVE : 2
Liczba postów : 54
Join date : 29/05/2016
Age : 16

PisanieTemat: Asgore   Wto Maj 31, 2016 6:01 pm





Imię:
Asgore

Nazwisko:
Dreemurr

Rasa:
Potwór

Wiek:
Trudne pytanie, bo tak naprawdę nikt, nawet sam król tego nie wie. Wiadomo, że rządzi podziemiem przez ponad tysiąc lat, ponadto pamięta czasy sprzed wtrącenia potworów do ich okropnego więzienia przez ludzi.

Wygląd:
Heh, co by się tu rozpisywać? Jeno to wielkie i pulchne, a co najgorsze przypomina humanoidalną kozę. Brzmi lekko przerażająco, nieprawdaż?  Mając już opis postury za sobą przejdźmy do futra. Tak ma futro, piękne białe i puszyste. Jednakże to nie koniec, ponieważ król może się pochwalić jedyną w swoim rodzaju brodą o szlachetnej złocistej barwie. W połączeniu z jego włosami o tym samym kolorze, razem mogą przypominać nieco grzywę. Taką jak u lwa, tyle że o wiele, wiele wspanialszą. Oprócz korony jego głowę zdobią dwa pokaźne, zakrzywione rogi i długie, oklapłe uszy. Kozy to roślinożerne zwierzęta, a podobny do nich Asgore w przeciwieństwie do nich nie jest wyposażony w kopyta, lecz w króciutkie pazurki, oraz równie niedługie kły. Co do ubioru, to dosłownie po królewsku! Na głowie ma błyszcząca się złota korona, na piersi zaś nosi okazałą, złocistą zbroję z wielkim czerwonym rubinem pośrodku, wokół którego widnieją para wielkich skrzydeł. Jego ramiona zdobią naramienniki o podobnej barwie co zbroja. Nie zapominajmy o innym, jednakże znacznie mniej ważnym od korony atrybucie króla - jego pelerynie. W przypadku Asgora jest długa, wykonana z fioletowego materiału. To właśnie pod nią zazwyczaj skrywa swą zbroję, wówczas widać jedynie wcześniej wymienione naramienniki, a dwa końce peleryny spięte są ze sobą za pomącą ozdoby w kształcie pary skrzydeł, wykonanej (nie inaczej) ze złota.

Charakter:
Choć groźny z wyglądu, to król jest osobą o wręcz gołębim sercu. Charakteryzuje go niezwykła łagodność i dobroduszność, dba o swój lud jak tylko może. Jednakże za tym ciepłym uśmiechem, który zdobi najczęściej jego twarz skrywa swój smutek, oraz żałobę. Stara się jednak tego nie pokazywać, obawia się bowiem że mógłby tym podłamać swoich strapionych podwładnych, a tego sobie by nie wybaczył. Jednakże chcąc ich uchronić, utracił kogoś bardzo bliskiego jego sercu. Takoż, choć na pierwszy rzut oka miły wielkolud jest tak naprawdę trawiony od wewnątrz przez własne nieszczęście, bezradność i głupotę. W końcu nie potrafił ocalić dwójki swych dzieci, a następnie swoim postępowaniem zmusił Toriel do opuszczenia pałacu. Było za późno, gdy zrozumiał jak bardzo ją i siebie zranił, jak bardzo nie chce... Nie, jak bardzo tak naprawdę nie chciał nikogo skrzywdzić. Zabił. Przyczynił się do śmierci sześciu niewinnych ludzi. Asgore nigdy tak by nie postąpił, prawdziwy król nigdy tak by nie postąpił. Szkoda, że pojął to tak późno.

Historia:
Król, ojciec... A tak naprawdę słabeusz i głupiec. Asgore niegdyś razem z Toriel tworzyli szczęśliwą parę. Los podarował im syna, malutkiego Asriela. Dosłownie złote dziecko, uczynny i dobroduszny, zupełnie jak jego rodzice. Bez wątpienia wyrósłby na wspaniałego następce. To on sprowadził pewnego dnia do pałacu ranne ludzkie dziecko. Para królewska doskonale pamiętała jakie piekło przodkowie tej małej, niewinnej istoty zgotowały potworom. Mimo to zaopiekowali się nim, dzieckiem o imieniu Chara. Tak się powiększyła ich rodzina o kolejną osobę. Niestety niedobre fatum musiało w końcu przerwać tą sielankę. Chara zachorowała, a rozgoryczony Asgore wraz z rodziną czuwali nad jej łóżku. W końcu odeszła. Przed śmiercią powiedziała, że chciałaby ujrzeć kwiaty ze swej rodzinnej wioski. Zrozpaczony Asriel postanowił wypełnić ostatnie życzenie Chary i wykorzystując jej duszę do przekroczenia bariery, wyruszył w kierunku ludzkiej wioski. Ludzie spostrzegając na jego rękach martwe dziecko zaatakowali myśląc, że to Asriel stoi za jego śmiercią. Ten mimo tego z uśmiechem na twarzy wypełnił swe zadanie i po powrocie do podziemi rozsypał się na wiele, wiele malutkich kawałeczków. Jego rodzice jednego dnia zostali świadkami śmierci obu swych dzieci. Asgore poprzysiągł zemstę, od tamtej pory każdy człowiek miał być traktowany jako wróg, a sam ułożył plan zebrania siedmiu ludzkich dusz, które dałyby mu moc pozwalającą roztrzaskać barierę. Jego ukochana żona, nie mogąc znieść myśli, że jego mąż chciał posunąć się do zabójstwa niewinnych, postanowiła opuścić pałac i zaszyć się w ruinach, gdzie mogłaby zapewniać ludziom opiekę. Tak też król pozostał sam. Obserwował jak los odbiera mu dzieci, jak krzywdzi siebie i własną żonę, zastanawiając się tak naprawdę dlaczego do czegoś takiego dopuścił. Dowiódł jedynie swej bezsilności i słabości. Przykładny król, nieprawdaż?

***

Poziom Duszy:
10

LOVE:
2

Umiejętności:
Znajomość oręża: Asgore jest potężnym wojownikiem nie tylko dlatego, że zdolny jest władać magią. Równie dobrze potrafi korzystać ze swojego oręża, w tym wypadku z wielkiego, czerwonego widelca TRÓJZĘBA. Owszem ta broń robi wrażenie, ale wymaga wiedzy i odpowiedniego wyszkolenia do właściwego wykorzystywania.

Ogrodnictwo: Jego hobby, pielęgnacja jego ogrodu w sali tronowej potrafi go wyciszyć i uśmierzyć ból po stracie rodziny. Póki co nic nie uschło, więc możemy uznać że zna się na rzeczy.

Siła: Jest silny, w końcu ktoś o jego rozmiarach musi mieć nieco krzepy. Dodatkowo często taszczy ze sobą swe uzbrojenie, a byle słabeusz nie uniósłby czegoś o podobnej wadze. Może nie dorównuje pod tym względem Undyne, lecz wciąż jest znacznie silniejszy od zwyczajnych potworów.

Magia:
Ogniste pociski: Charakterystyczny dla jego rodu rodzaj magii, którym doskonale potrafi się posługiwać zarówno w walce jak i poza nią. Może korzystać z  na różne sposoby, zaczynając od zwykłego podgrzewania wody i oświecaniu sobie ciemnych zakamarków, a na tworzeniu ognistych pierścieni i miotaniu gradem ognia kończąc.


Relacje:
Toriel - Ukochana żona, której od początku aż do końca pozostanie lojalny. Matka ich jedynego syna. Nie chcąc uczestniczyć w planie Asgora opuściła pałac. Król bardzo za nią tęskni i pragnie jeszcze choć raz ją ujrzeć.

Asriel - Najdroższe dziecko, które niestety bezpowrotnie (tak mu się przynajmniej wydaje) odeszło. Był dumny z syna. Liczył na to, że pewnego dnia przejmie po nim władze i zaopiekuje się potworami tak jak należy. Los jednak lubi czasem płatać przykre figle.

Chara - Niemal dosłownie spadła im z nieba. Choć była człowiekiem wraz z żoną zapewnili jej schronienie. Często rozrabiała, krzywdząc przy tym bogu winne potwory, jednak mimo to traktował ją jak własne dziecko. Jej śmierć była dla niego ciężkim ciosem, zwłaszcza że jeszcze tego samego dnia utracił również Asriela.

Undyne - Niegdyś takie małe, głośne, któremu tylko walka była w głowie. Pewnego dnia rzuciła odważne wyzwanie Asgorowi, wówczas najpotężniejszemu wojownikowi w podziemiu. Poniosła sromotną klęskę, lecz król zaoferował jej pomoc i uczynił swoją uczennicą. Pod jego okiem mała wyrosła na doskonałą wojowniczkę i Asgore jest z tego powodu dumny. Do dziś łączą ich więzi dobrej przyjaźni.

Alphys - Mała, sympatyczna jaszczurka, następczyni Gastera. Nie zna jej wbrew pozorom aż tak dobrze, jednak te śmieszne kreskówki które ogląda wydają się być bardzo fajne.

W.D Gaster - Były królewski naukowiec. Asgore pamięta głównie, że był bardzo tajemniczy. Bardzo cenił jego umiejętności i wiedzę. Szkoda tylko że ktoś o jego kwalifikacjach nagle zniknął bez śladu.


Złoto
Ekwipunek:
- Wielki czerwony widelec TO TRÓJZĄB IDIOCI! TRÓJZĄB!
- Telefon komórkowy

Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora
KiedyśUndyne
Zakorzeniony
avatar

HP : 90
Poziom duszy : 19
Doświadczenie : 0
LOVE : 2
Liczba postów : 680
Join date : 13/12/2015
Age : 18
Skąd : Tomaszów Maz

PisanieTemat: Re: Asgore   Wto Maj 31, 2016 8:12 pm

AKCEPTACJA KARTY POSTACI

Jest tylko jakaś tam literówka czy dwie... może zerknij na kp i je popraw?

_________________

Moja własność: *  *  *  * *  * *   *  *  *  *  *  *  *
KP|Bank
Prowadzone sesje
1. Misja w Głębokich Ścieżkach.
2. Potyczka w Świetlistej jaskini.
3. Spotkanie na Polu szepczących kwiatów.


[i][color=cyan]Mowa [/ i][/ color]
[b]Tekst MG narracyjny[/ b]
[i]Dialog postaci MG[/ i]
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora
 
Asgore
Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 1 z 1

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
Beyond Undertale PBF :: Okruchy Czasu :: Okruchy Czasu :: Dawna linia czasowa-
Skocz do: